argüír

< lat arguĕre
  1. v t Deducir razoadamente.
  2. v t Dar razóns a favor ou en contra dun argumento.
  3. v i Expor razóns a favor ou en contra de algo para soster unha opinión fronte á doutra persoa.

Citas

  • Cada un argüía sobre a conveniencia dos seus proxectos
  • O goberno argüíu a equiparación con Europa para xustificar a suba dos prezos
  • Os feitos arguíron a tese da acusación
  • Polas probas arguíron que fora obra túa
Verbo: argüír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argúo

argúes

argúe

argüímos

argüídes

argúen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüía

argüías

argüía

argüïamos

argüïades

argüían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüín

argüíches

argüíu

argüímos

argüístes

argüíron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüíra

argüíras

argüíra

argüiramos

argüirades

argüíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüirei

argüirás

argüirá

argüiremos

argüiredes

argüirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüiría

argüirías

argüiría

argüiriamos

argüiriades

argüirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argúa

argúas

argúa

arguamos

arguades

argúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüíse

argüíses

argüíse

argüisemos

argüisedes

argüísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüír

argüíres

argüír

argüírmos

argüírdes

argüíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

argúe

-

-

argüíde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

argüír

argüíres

argüír

argüírmos

argüírdes

argüíren

Gerundio

argüíndo

Participio

argüído

argüída

argüídos

argüídas