aducir

< lat addūcĕre ‘conducir a algunha parte’ dūcĕre ‘conducir’
  1. v t Presentar unha proba, razón ou argumento. Ex: Non se presentou, aduciu unha forte doenza no cóbado.

Sinónimos

Citas

  • Non se presentou, aduciu unha forte doenza no cóbado.

Palabras vecinas

Verbo: aducir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aduzo

aduces

aduce

aducimos

aducides

aducen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducía

aducías

aducía

aduciamos

aduciades

aducían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducín

aduciches

aduciu

aducimos

aducistes

aduciron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducira

aduciras

aducira

aduciramos

aducirades

aduciran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducirei

aducirás

aducirá

aduciremos

aduciredes

aducirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aduciría

aducirías

aduciría

aduciriamos

aduciriades

aducirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aduza

aduzas

aduza

aduzamos

aduzades

aduzan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducise

aducises

aducise

aducisemos

aducisedes

aducisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducir

aducires

aducir

aducirmos

aducirdes

aduciren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aduce

-

-

aducide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

aducir

aducires

aducir

aducirmos

aducirdes

aduciren

Gerundio

aducindo

Participio

aducido

aducida

aducidos

aducidas