reaparecer

< re- + aparecer
  1. v i olver aparecer. Ex: Despois de dous anos reapareceu de novo na televisión.

Citas

  • Despois de dous anos reapareceu de novo na televisión.
Verbo: reaparecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparezo

reapareces

reaparece

reaparecemos

reaparecedes

reaparecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecía

reaparecías

reaparecía

reapareciamos

reapareciades

reaparecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecín

reapareciches

reapareceu

reaparecemos

reaparecestes

reapareceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecera

reapareceras

reaparecera

reapareceramos

reaparecerades

reapareceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecerei

reaparecerás

reaparecerá

reapareceremos

reapareceredes

reaparecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecería

reaparecerías

reaparecería

reapareceriamos

reapareceriades

reaparecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reapareza

reaparezas

reapareza

reaparezamos

reaparezades

reaparezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecese

reapareceses

reaparecese

reaparecesemos

reaparecesedes

reaparecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecer

reapareceres

reaparecer

reaparecermos

reaparecerdes

reapareceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reaparece

-

-

reaparecede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reaparecer

reapareceres

reaparecer

reaparecermos

reaparecerdes

reapareceren

Gerundio

reaparecendo

Participio

reaparecido

reaparecida

reaparecidos

reaparecidas