reanimar

< re- + animar
  1. v t olver á vida.
  2. v t Infundir ánimo a quen está abatido.
  3. v pron Recobrar o coñecemento.
  4. v pron Recuperar o ánimo.

Citas

  • O médico reanimou o paciente despois do infarto
  • Reanimábase colocando as pernas en alto
  • Reanimouno co seu apoio
  • Reanimouse coa axuda dos amigos
Verbo: reanimar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimo

reanimas

reanima

reanimamos

reanimades

reaniman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimaba

reanimabas

reanimaba

reanimabamos

reanimabades

reanimaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimei

reanimaches

reanimou

reanimamos

reanimastes

reanimaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimara

reanimaras

reanimara

reanimaramos

reanimarades

reanimaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimarei

reanimarás

reanimará

reanimaremos

reanimaredes

reanimarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimaría

reanimarías

reanimaría

reanimariamos

reanimariades

reanimarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanime

reanimes

reanime

reanimemos

reanimedes

reanimen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimase

reanimases

reanimase

reanimasemos

reanimasedes

reanimasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimar

reanimares

reanimar

reanimarmos

reanimardes

reanimaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reanima

-

-

reanimade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reanimar

reanimares

reanimar

reanimarmos

reanimardes

reanimaren

Gerundio

reanimando

Participio

reanimado

reanimada

reanimados

reanimadas