Pasar al contenido principal
DIGALEGO | Dicionario de Galego
DIGALEGO
Dicionario de Galego
DIGALEGO | Diccionario de Gallego
Alternador de idioma
Galego
Castellano
Cerrar el selector de idioma
Participa
Otros recursos
El diccionario
Galego
Castellano
Participa
Otros recursos
El diccionario
Abrir/cerrar menú
Características
Abreviaturas
Apéndice gramatical
Créditos
DIGALEGO | Dicionario de Galego
DIGALEGO
Dicionario de Galego
DIGALEGO | Diccionario de Gallego
Definiciones
Sinónimos
Conjugador
Refranes
Buscar término
Opciones avanzadas
Palabra completa
Comienza con
Contiene
Termina con
En toda la entrada
Idioma
Seleccione un idioma
Inglés
Español
Francés
Italiano
Buscar término
Buscar término
Buscar término
aparencia
Escuchar
< lat apparentĭa
Pliral:
aparencias
s
f
Aspecto exterior.
s
f
Signos exteriores conducentes a determinar un xuízo.
Sinónimos
afectar
,
finxir
,
representar
,
simular
Citas
Aparentaba moita tranquilidade pero ao longo da cerimonia estivo moi nervioso.
As aparencias sempre enganan, en primeiro lugar coñéceo ben e logo dirás
Collérono para o traballo porque ten moi boa aparencia
Frases hechas
En aparencia/na aparencia.
loc adv
Aparentemente. Ex:
En aparencia ga
Gardar as aparencias.
Disimular unha realidade que non interesa manifestar. Ex:
Debes gardar as aparencias e seguir co teu labor discretamente.
Refranes
A boa presencia é carta de recomendación.
A cara lavada e a casa cagada.
A casa varrida di máis lucida.
A comida do fidalgo, pouco compango, caldo moito e mantel longo.
A compostura de moitas faltas disimula.
A fermosura moitas faltas disimula.
A moita cortesía é moitas veces falsía.
A moza da praza, a porta varrida e a casa enlixada.
A muller polida, a casa lixosa e a porta varrida.
Á porta do rezador non botes o millo ao sol.
A verdade anda na herdade.
Anque andemos rotos, este amos gordos.
Anque me ves que descalzo veño, tres pares de zocos teño.
Ave de moita pluma pouca carne ten.
Becerro manso mama a súa n ai e a out ras catro.
Boca de mel e mans de fel.
Cales barbas, tales mañas.
Cara de beato e unllas de gato.
De diñeiros e bondades, a metade das metades.
Debaixo da cinsa está a brasa escondida.
Debaixo de mel hai moitas veces fel.
Debaixo do bo saio atópase o home malo.
Debaixo do mel hai moitas veces fel.
Debaixo dunha mala capa hai ás veces un bo bebedor.
Detrás da cruz anda sempre o diaño.
Érguete ben, se podes, e parecerás máis home.
Fachenda da montaña, meda na eira e fame na casa.
Fame na casa, fanfurriña na praza.
Fidalgo honrado, antes roto que remendado.
Gabar coa boca e morder ca rabo, faise tódolos días do ano.
Gato berrador nunca foi cazador.
Gato maiador nunca foi rateador.
Gato maiador, nunca bo cazador.
Gato que moito miaña nunca moito caza.
Gato que moito miaña poucos ratos caza.
Hai moitos burros da mesma cor do coiro.
Inda que a mona se vista de seda, se mona era, mona queda.
Inda que visto de la, non coides que son carniceiro.
Madeiros hai que se douran, madeiros hai que se adouran, madeiros hai que se queiman e, ao cabo, todo é leña.
Máis vale na casa ser, que na festa mal parecer.
Manda sempre á praza o mellor mozo da casa.
Moita fachenda e pouca facenda.
Moitas causas que parecen sen razón, ás veces boas son.
Moitas olas ao lume e un garbanzo a cocer.
Moito falar e pouco saber, moito gastar e pouco ter, moito presumir e pouco valer, logo botan o home a perder.
Moitos arrotan para que se saiba que fartos se atopan.
Moza pobre e ben vestida cheira moito a chamusquiña.
Na súa casa non ten fariña e na allea pide galiña.
Na •casa, coma porqueiros; na rúa, coma cabaleiros.
Nin é ouro canto relace nin brilla canto se ve.
Non come miña tía e arrota todo o día.
Non é ourego todo o monte.
Non é ouro todo o que reloce.
Non hai fermoso que non teña algo noxoso.
Non me vexan pasar mal e non saberán as que teño que pasar.
Non son tantas as noces coma as voces.
Non son todos reiseñores os que cantan entre as flores.
Non ten que comer e convida hóspedes.
Non teño medo e vou tremando.
Nunca chove como trona.
O becerriño manso mama a súa nai e a outras catro.
O ben feito ben parece.
O bo fidalgo, primeiro roto que remendado.
O bo pano na hucha se vende, mais o malo verse quere.
O demo, farto de carne, mete use frade.
O lume do ladrón arde por baixo e por riba non.
O parecer non é querer nin é ser.
O que ben parece, de vagar crece.
O que con auga se cura, pouco dura.
O que máis traballo costa, máis fácil se mostra.
O que na súa casa come morriña, na casa allea quere carneiro e galiña.
Ó que non leva capa por Navidá, non hai que preguntarlle como lle vai.
O que parece que non tripa as herbas,. por ande pasa, tólleas.
O Sil leva a auga e o Miño ten a fama.
Onde coidas que hai touciños, hai estacas.
Onde non hai nada, a porta está sempre pechada.
Onde pensa que hai touciños non hai ganchos para colgalos.
Onde pensas que hai touciños, non hai tornos para colgalos.
Onde vai máis fondo o río fai menos ruído.
Os derradeiros son, ás veces, os primeiros.
Pan mol, moito na man e pouco no fol.
Pan quente, moito na man e pouco ventre.
Para pan non ternos e can mantemos.
Pola cara escóllese a dama.
Quitémo-Ias sospeitas e deixarannos face-Ias feitaso
Se boa cara tes, bos feitos farás / terás.
Se queres ser rico, calza de vaca e viste de fino.
Tal cabeza traio, cal siso teño.
Unllas de gato e cara de beato.
Vémo-Ias caras e non vémo-Ias intencións.
¡Gárdate da auga mansa que non corre!
¡Gárdate do gato que non miaña!
¿Á ola ben amañada e ben guisada quén lle fai mala cara?
Palabras vecinas
aparellamento
aparellar
aparello
aparencia
aparentar
aparente
apareunia