ordenación

< lat ordinatĭōne
Pliral: ordenacións
    1. s f Acción e efecto de ordenar ou de ordenarse.
    2. ordenación do territorio / XEOG/ADM ordenación do territorio.
  1. s f HIST/DER Disposición de orde regulamentaria, ata o primeiro terzo do s XIX, feita polo poder público.
  2. s f DER Ordenanza ditada pola autoridade competente.
  3. s f RELIX Acción litúrxica pola que o bispo confire o sacramento da orde.
  4. s f ARQUIT Parte da arquitectura que trata da capacidade que ten cada unha das partes dun edificio.
  5. ordenación municipal Ordenación ditada para o bo goberno dunha cidade ou vila, con carácter xeral ou ben referente só a determinadas materias.