orde

< lat ordĭne
Pliral: ordes
    1. s f Disposición regular das cousas ou persoas, unhas en relación coas outras no lugar correspondente.
    2. s f Procedemento metódico e fixado que se segue ao realizar algunha actividade.
    3. s f SOCIOL Compendio de regras e leis inspiradoras e aglutinantes dunha sociedade.
    4. fenómenos de orde-desorde FÍS Conxunto de cambios de fase diferenciados polo grao de ordenación dos seus compoñentes.
    5. forzas da orde BÉL Corpos armados, sometidos a disciplina militar, encargados de manter a orde pública.
    6. orde anxélica RELIX Cada un dos nove graos da xerarquía anxélica, dividida en tres coros, establecida no s VI a partir dunhas categorías bíblicas.
    7. orde natural ECON Situación óptima que, segundo os fisiócratas, pode acadar a orde que existe se se cumpren as leis naturais, inmutables e absolutas que rexen todos os fenómenos sociais.
    8. orde pública DER Situación de respecto das normas establecidas para a sociedade, que permiten a convivencia social.
    1. s f Categoría ou clase na que se clasifican as persoas, animais ou cousas.
    2. s f BIOL Categoría taxonómica de rango inferior á clase superior e á familia.
    3. s m RELIX Rito cristián, mediante o que a Igrexa promove a un dos seus membros, considerado idóneo, a un determinado grao do ministerio eclesial: diaconado, presbiterado ou episcopado.
    4. orde arquitectónica ARTE Estilo de construción, na arquitectura grega e romana, que se distingue polos diferentes criterios de disposición dos elementos arquitectónicos fundamentais, polas proporcións respectivas e por outros elementos decorativos peculiares. En Grecia, as dúas ordes básicas foron a dórica e a xónica, que se formaron durante os ss VII-VI a C. A corintia, nacida durante o s IV a C, xeneralizouse durante a época romana.
    5. orde de batalla / MAR/BÉL Disposición en que se ordenan os barcos dunha escuadra en combate e que varía segundo o tipo de barcos e o seu armamento.
    6. orde militar HIST Institución relixioso-militar creada a partir de finais do s XI para defender os peregrinos que ían a Terra Santa a loitar contra os “infieis”.
    7. orde relixiosa RELIX Sociedade de relixiosos, aprobada pola autoridade eclesiástica, que viven en comunidade baixo a observación dunha regra e que emiten votos solemnes.
  3. s f Mandamento ou prescrición que cómpre obedecer e seguir, como emanados dunha autoridade competente.
  4. MAT
    1. orde dunha matriz cadrada Número de filas (e polo tanto de columnas) dunha matriz cadrada.
    2. relación de orde Relación binaria R entre os elementos dun conxunto C que é reflexiva, antisimétrica e transitiva. A parella (C, R) constitúe un conxunto ordenado, e os seus elementos denomínanse comparables. Algunhas relacións de orde importantes son a relación de igualdade, a de desigualdade ou a relación de inclusión entre conxuntos.
    3. s f Clase dos conxuntos cos que un conxunto determinado pode establecer unha aplicación bixectiva.
    4. orde de infinidade Resultado de comparar dúas funcións f(x) e g(x) que toman o valor infinito cando x se achega a un certo valor a.
    5. orde de unidades Lugar que ocupa un díxito nun número.
    6. orde dun elemento dun grupo Orde do subgrupo xerado por un elemento dun grupo.
    7. orde dun grafo Número dos vértices nun grafo.
    8. orde dun infinitésimo Resultado de comparar un infinitésimo con outro infinitésimo que se toma como referencia.
    9. orde dunha derivada Número de derivacións que, respecto a unha función orixinal f, se fan ata chegar á derivada en cuestión.

Antónimos

Citas

  • Armouse unha liorta e tardaron horas en poñer orde na oficina
  • Comezaron a chamar aos opositores por orde alfabética
  • Hai que facer as cousas por orde para que non sospeite nada
  • Recibiu ordes do director e comezou a abrir os expedientes
  • Teño que colocar os apuntamentos en orde porque así non podo estudar

Refranes

  • Ben está o pe na pema e a pema no calzón.
  • Cada cousa no seu lugar aforra tempo para a buscar.
  • Fai primeiro o necesario e despois o voluntario.
  • Mentres capo, non asubío.
  • Mentres que se capa, non se rapa.
  • Na acea primeiro moe o que primeiro chega.
  • Quen vén o derradeiro chega ás veces o primeiro.

Formas incorrectas

orden

Palabras vecinas