obstruír

< lat obstruĕre
  1. v t Impedir o paso cun ou varios obstáculos.
  2. v t Impedir o desenvolvemento de algo.
  3. v pron Quedar atrancado o paso dunha vía ou conduto.

Confrontaciones

Citas

  • As súas accións ían encamiñadas a obstruír as investigacións
  • Obstruíron a entrada con caixas e paus
  • Obstruíronse as canalizacións debido á sucidade que traía a auga
Verbo: obstruír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstrúo

obstrúes

obstrúe

obstruímos

obstruídes

obstrúen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruía

obstruías

obstruía

obstruïamos

obstruïades

obstruían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruín

obstruíches

obstruíu

obstruímos

obstruístes

obstruíron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruíra

obstruíras

obstruíra

obstruiramos

obstruirades

obstruíran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruirei

obstruirás

obstruirá

obstruiremos

obstruiredes

obstruirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruiría

obstruirías

obstruiría

obstruiriamos

obstruiriades

obstruirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstrúa

obstrúas

obstrúa

obstruamos

obstruades

obstrúan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruíse

obstruíses

obstruíse

obstruisemos

obstruisedes

obstruísen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruír

obstruíres

obstruír

obstruírmos

obstruírdes

obstruíren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

obstrúe

-

-

obstruíde

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

obstruír

obstruíres

obstruír

obstruírmos

obstruírdes

obstruíren

Gerundio

obstruíndo

Participio

obstruído

obstruída

obstruídos

obstruídas