irritar

  1. v t Causar un forte enfado a alguén.
  2. v t Facer máis vivo un sentimento ou unha paixón.
  3. v t BIOL/PAT Producirse, na materia viva, modificacións funcionais, como a reacción a estímulos potencialmente nocivos.
  4. v pron Incomodarse de forma irada.
Verbo: irritar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irrito

irritas

irrita

irritamos

irritades

irritan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritaba

irritabas

irritaba

irritabamos

irritabades

irritaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritei

irritaches

irritou

irritamos

irritastes

irritaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritara

irritaras

irritara

irritaramos

irritarades

irritaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritarei

irritarás

irritará

irritaremos

irritaredes

irritarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritaría

irritarías

irritaría

irritariamos

irritariades

irritarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irrite

irrites

irrite

irritemos

irritedes

irriten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritase

irritases

irritase

irritasemos

irritasedes

irritasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritar

irritares

irritar

irritarmos

irritardes

irritaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

irrita

-

-

irritade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

irritar

irritares

irritar

irritarmos

irritardes

irritaren

Gerundio

irritando

Participio

irritado

irritada

irritados

irritadas