inquirir

< lat inquirĕre ‘investigar’
  1. v t Facer as xestións precisas para coñecer unha cousa.
  2. v t Chegar a coñecer unha determinada información.
  3. v t Facer preguntas a alguén co obxectivo de adquirir unha información que se desexa.
  4. v t Pedir que alguén diga algo que coñece.

Confrontaciones

Citas

  • Inquiriron as novas gracias a un contacto na administración
  • O pai inquiriuno sobre a forma na que perdera os cartos
  • Os inspectores inquiriron as probas que atoparon na escena do crime
  • Os xornalistas inquirírono con moitas preguntas
Verbo: inquirir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquiro

inquires

inquire

inquirimos

inquirides

inquiren

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquiría

inquirías

inquiría

inquiriamos

inquiriades

inquirían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquirín

inquiriches

inquiriu

inquirimos

inquiristes

inquiriron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquirira

inquiriras

inquirira

inquiriramos

inquirirades

inquiriran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquirirei

inquirirás

inquirirá

inquiriremos

inquiriredes

inquirirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquiriría

inquirirías

inquiriría

inquiririamos

inquiririades

inquirirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquira

inquiras

inquira

inquiramos

inquirades

inquiran

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquirise

inquirises

inquirise

inquirisemos

inquirisedes

inquirisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquirir

inquirires

inquirir

inquirirmos

inquirirdes

inquiriren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

inquire

-

-

inquiride

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

inquirir

inquirires

inquirir

inquirirmos

inquirirdes

inquiriren

Gerundio

inquirindo

Participio

inquirido

inquirida

inquiridos

inquiridas