indagar

< lat indagāre
  1. v t Intentar saber algo. Tm abs. Ex: Indagou a verdade do asasinato, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Indagou ata atopar o culpable.

Citas

  • Indagou a verdade do asasinato , OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Indagou ata atopar o culpable .
Verbo: indagar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indago

indagas

indaga

indagamos

indagades

indagan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagaba

indagabas

indagaba

indagabamos

indagabades

indagaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indaguei

indagaches

indagou

indagamos

indagastes

indagaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagara

indagaras

indagara

indagaramos

indagarades

indagaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagarei

indagarás

indagará

indagaremos

indagaredes

indagarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagaría

indagarías

indagaría

indagariamos

indagariades

indagarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indague

indagues

indague

indaguemos

indaguedes

indaguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagase

indagases

indagase

indagasemos

indagasedes

indagasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagar

indagares

indagar

indagarmos

indagardes

indagaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

indaga

-

-

indagade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

indagar

indagares

indagar

indagarmos

indagardes

indagaren

Gerundio

indagando

Participio

indagado

indagada

indagados

indagadas