amolentar

< lat ad + mol ‘brando’
  1. v t Facer que algo fique máis brando.
  2. v t fig Conseguir que alguén sexa tenro ou amose cariño.
  3. v t fig Restar rixidez, dureza e firmeza a unha resolución.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • A súa desgracia non amolentou ao xefe que decididamente o despediu
  • Amolentaron a masa para que se puidera manexar mellor
  • Os anos amolentaron as ríxidas normas deste colexio

Palabras vecinas

Verbo: amolentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolento

amolentas

amolenta

amolentamos

amolentades

amolentan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentaba

amolentabas

amolentaba

amolentabamos

amolentabades

amolentaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentei

amolentaches

amolentou

amolentamos

amolentastes

amolentaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentara

amolentaras

amolentara

amolentaramos

amolentarades

amolentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentarei

amolentarás

amolentará

amolentaremos

amolentaredes

amolentarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentaría

amolentarías

amolentaría

amolentariamos

amolentariades

amolentarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolente

amolentes

amolente

amolentemos

amolentedes

amolenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentase

amolentases

amolentase

amolentasemos

amolentasedes

amolentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentar

amolentares

amolentar

amolentarmos

amolentardes

amolentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amolenta

-

-

amolentade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amolentar

amolentares

amolentar

amolentarmos

amolentardes

amolentaren

Gerundio

amolentando

Participio

amolentado

amolentada

amolentados

amolentadas