amomiar

< momia ár mūmiyā persa mun ‘cera’
  1. v pron Tornarse unha persoa pouco activa ou sen iniciativa. Ex: Amomiáronse dende que non está o xefe no traballo, Dende a desgracia está amomiado, non fai nada.

Citas

  • Amomiáronse dende que non está o xefe no traballo, Dende a desgracia está amomiado, non fai nada.
Verbo: amomiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomio

amomias

amomia

amomiamos

amomiades

amomian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiaba

amomiabas

amomiaba

amomiabamos

amomiabades

amomiaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiei

amomiaches

amomiou

amomiamos

amomiastes

amomiaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiara

amomiaras

amomiara

amomiaramos

amomiarades

amomiaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiarei

amomiarás

amomiará

amomiaremos

amomiaredes

amomiarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiaría

amomiarías

amomiaría

amomiariamos

amomiariades

amomiarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomie

amomies

amomie

amomiemos

amomiedes

amomien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiase

amomiases

amomiase

amomiasemos

amomiasedes

amomiasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiar

amomiares

amomiar

amomiarmos

amomiardes

amomiaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amomia

-

-

amomiade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amomiar

amomiares

amomiar

amomiarmos

amomiardes

amomiaren

Gerundio

amomiando

Participio

amomiado

amomiada

amomiados

amomiadas