íncubo

< lat incŭbu

Pliral: íncubos

s m MIT Xenio do folclore romano. Críase que viña durante a noite, sentaba no peito dos durmintes e provocaba pesadelos. Adoitaba levar un gorro cónico, que perdía nas trasnadas. Quen atopaba un dos chapeus adquiría o don de descubrir tesouros ocultos.

Palabras vecinas

incubador -ra incubadora incubar íncubo incuestionábel incuestionable inculcábel