incubar

< lat incubāre
  1. v t BIOL 1 chocar.
  2. v t MED Facer unha incubación.
  3. v t Comezar a sentir ou a manifestarse os síntomas dunha enfermidade.
  4. v t Irse desenvolvendo algo que non se manifesta ata o último momento.

Citas

  • As dictaduras só incuban revolucións, No fondo do seu corazon incuba un terrible rancor
  • Polo que esbirras debes estar incubando un arrefriado
Verbo: incubar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubo

incubas

incuba

incubamos

incubades

incuban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubaba

incubabas

incubaba

incubabamos

incubabades

incubaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubei

incubaches

incubou

incubamos

incubastes

incubaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubara

incubaras

incubara

incubaramos

incubarades

incubaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubarei

incubarás

incubará

incubaremos

incubaredes

incubarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubaría

incubarías

incubaría

incubariamos

incubariades

incubarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incube

incubes

incube

incubemos

incubedes

incuben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubase

incubases

incubase

incubasemos

incubasedes

incubasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubar

incubares

incubar

incubarmos

incubardes

incubaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

incuba

-

-

incubade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

incubar

incubares

incubar

incubarmos

incubardes

incubaren

Gerundio

incubando

Participio

incubado

incubada

incubados

incubadas