furar

< lat forāre
  1. v t Facer furacos en algo.
  2. v i Abrirse camiño entre algo.

Citas

  • Furou entre a xente para poder estar na primeira fila, O can furou por entre as silvas para apresar o coello
  • Furou unha pedra e púxoa de colgante, Furou o tarro antes de plantar o xeranio

Frases hechas

  • Furar as tripas unha comida. Expresi
Verbo: furar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furo

furas

fura

furamos

furades

furan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furaba

furabas

furaba

furabamos

furabades

furaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furei

furaches

furou

furamos

furastes

furaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furara

furaras

furara

furaramos

furarades

furaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furarei

furarás

furará

furaremos

furaredes

furarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furaría

furarías

furaría

furariamos

furariades

furarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

fure

fures

fure

furemos

furedes

furen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furase

furases

furase

furasemos

furasedes

furasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furar

furares

furar

furarmos

furardes

furaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

fura

-

-

furade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

furar

furares

furar

furarmos

furardes

furaren

Gerundio

furando

Participio

furado

furada

furados

furadas