esburatar

  1. v t esburacar.

Palabras vecinas

Verbo: esburatar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburato

esburatas

esburata

esburatamos

esburatades

esburatan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburataba

esburatabas

esburataba

esburatabamos

esburatabades

esburataban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburatei

esburataches

esburatou

esburatamos

esburatastes

esburataron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburatara

esburataras

esburatara

esburataramos

esburatarades

esburataran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburatarei

esburatarás

esburatará

esburataremos

esburataredes

esburatarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburataría

esburatarías

esburataría

esburatariamos

esburatariades

esburatarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburate

esburates

esburate

esburatemos

esburatedes

esburaten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburatase

esburatases

esburatase

esburatasemos

esburatasedes

esburatasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburatar

esburatares

esburatar

esburatarmos

esburatardes

esburataren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

esburata

-

-

esburatade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

esburatar

esburatares

esburatar

esburatarmos

esburatardes

esburataren

Gerundio

esburatando

Participio

esburatado

esburatada

esburatados

esburatadas