habitar

< lat habitāre
  1. v t Desenvolver a vida un ser vivo nun lugar. Tm v i.
  2. v t Residir nun determinado lugar. Tm v i.

Sinónimos

Citas

  • Habita na vila desde antes do verán
  • Habitan a casa dúas familias estranxeiras
  • Os osos habitan as montañas, Os homes prehistóricos habitaban as covas
  • Os salmóns habitan nos ríos galegos
Verbo: habitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habito

habitas

habita

habitamos

habitades

habitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitaba

habitabas

habitaba

habitabamos

habitabades

habitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitei

habitaches

habitou

habitamos

habitastes

habitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitara

habitaras

habitara

habitaramos

habitarades

habitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitarei

habitarás

habitará

habitaremos

habitaredes

habitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitaría

habitarías

habitaría

habitariamos

habitariades

habitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habite

habites

habite

habitemos

habitedes

habiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitase

habitases

habitase

habitasemos

habitasedes

habitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitar

habitares

habitar

habitarmos

habitardes

habitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

habita

-

-

habitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

habitar

habitares

habitar

habitarmos

habitardes

habitaren

Gerundio

habitando

Participio

habitado

habitada

habitados

habitadas