desatascar

< des- + atascar
  1. v t Quitar aquilo que atasca un conduto.
  2. v pron Deixar libre aquilo que está obstruído.

Antónimos

Citas

  • Chamaron o fontaneiro para desatascar o desaugadoiro
  • Desatascáronse os caleiros coa forza da auga da chuvia
Verbo: desatascar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatasco

desatascas

desatasca

desatascamos

desatascades

desatascan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascaba

desatascabas

desatascaba

desatascabamos

desatascabades

desatascaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatasquei

desatascaches

desatascou

desatascamos

desatascastes

desatascaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascara

desatascaras

desatascara

desatascaramos

desatascarades

desatascaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascarei

desatascarás

desatascará

desatascaremos

desatascaredes

desatascarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascaría

desatascarías

desatascaría

desatascariamos

desatascariades

desatascarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatasque

desatasques

desatasque

desatasquemos

desatasquedes

desatasquen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascase

desatascases

desatascase

desatascasemos

desatascasedes

desatascasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascar

desatascares

desatascar

desatascarmos

desatascardes

desatascaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desatasca

-

-

desatascade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatascar

desatascares

desatascar

desatascarmos

desatascardes

desatascaren

Gerundio

desatascando

Participio

desatascado

desatascada

desatascados

desatascadas