desatalar

  1. v t desentalar.
Verbo: desatalar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalo

desatalas

desatala

desatalamos

desatalades

desatalan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalaba

desatalabas

desatalaba

desatalabamos

desatalabades

desatalaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalei

desatalaches

desatalou

desatalamos

desatalastes

desatalaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalara

desatalaras

desatalara

desatalaramos

desatalarades

desatalaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalarei

desatalarás

desatalará

desatalaremos

desatalaredes

desatalarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalaría

desatalarías

desatalaría

desatalariamos

desatalariades

desatalarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatale

desatales

desatale

desatalemos

desataledes

desatalen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalase

desatalases

desatalase

desatalasemos

desatalasedes

desatalasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalar

desatalares

desatalar

desatalarmos

desatalardes

desatalaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desatala

-

-

desatalade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desatalar

desatalares

desatalar

desatalarmos

desatalardes

desatalaren

Gerundio

desatalando

Participio

desatalado

desatalada

desatalados

desataladas