desamañar

< des- + amañar
  1. v t Desordenar algo que está ordenado. Tm v pron.
  2. v t Facer que algo deixe de funcionar ben.
  3. v pron Deixar de funcionar algo.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Desamañoume o ordenador e tíveno que levar ao técnico
  • Desamañouse a oficina co rebumbio de tanta xente
  • Desamañóuselle a televisión e non puidemos acabar de ver o programa
  • Os ladróns desamañáronlle toda a casa, O vento desamañoulle o peiteado

Palabras vecinas

Verbo: desamañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamaño

desamañas

desamaña

desamañamos

desamañades

desamañan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañaba

desamañabas

desamañaba

desamañabamos

desamañabades

desamañaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañei

desamañaches

desamañou

desamañamos

desamañastes

desamañaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañara

desamañaras

desamañara

desamañaramos

desamañarades

desamañaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañarei

desamañarás

desamañará

desamañaremos

desamañaredes

desamañarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañaría

desamañarías

desamañaría

desamañariamos

desamañariades

desamañarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañe

desamañes

desamañe

desamañemos

desamañedes

desamañen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañase

desamañases

desamañase

desamañasemos

desamañasedes

desamañasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañar

desamañares

desamañar

desamañarmos

desamañardes

desamañaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

desamaña

-

-

desamañade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

desamañar

desamañares

desamañar

desamañarmos

desamañardes

desamañaren

Gerundio

desamañando

Participio

desamañado

desamañada

desamañados

desamañadas