combater

< lat v *combattĕre lat combattuĕre ‘loitar con’
  1. v i Manter unha loita con alguén.
  2. v t Facer que algo que se considera prexudicial ou daniño diminúa a súa intensidade ou efecto.

Sinónimos

Citas

  • As organizacións internacionais combaten contra a fame e a miseria, Actualmente combatemos numerosas enfermidades con éxito, A Contrarreforma combateu o protestantismo cunha nova visión do mundo
  • Combateron os piratas ata expulsalos da costa
  • Os exércitos combatían sen cesar, Os dous mercenarios combaten contra o mesmo pobo
Verbo: combater
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combato

combates

combate

combatemos

combatedes

combaten

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combatía

combatías

combatía

combatiamos

combatiades

combatían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combatín

combatiches

combateu

combatemos

combatestes

combateron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combatera

combateras

combatera

combateramos

combaterades

combateran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combaterei

combaterás

combaterá

combateremos

combateredes

combaterán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combatería

combaterías

combatería

combateriamos

combateriades

combaterían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combata

combatas

combata

combatamos

combatades

combatan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combatese

combateses

combatese

combatesemos

combatesedes

combatesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combater

combateres

combater

combatermos

combaterdes

combateren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

combate

-

-

combatede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

combater

combateres

combater

combatermos

combaterdes

combateren

Gerundio

combatendo

Participio

combatido

combatida

combatidos

combatidas