atribuír

Escoitar
atribuír

lat attribuĕre ‘dar’ ad + tribuere ‘dar’

  1. v t

    Considerar a alguén ou a algunha cousa como causa ou orixe de algo.
  2. v t

    Facer corresponder unha calidade ou algunha cousa como pertencente ou propia de alguén ou de algo.

Sinónimos

adxudicar, asignar, imputar

Confrontacións

achacar, apoñer

Citas

  • Atribuíronlle o cargo de xerente da empresa, Atribuíulle a súa loucura aos libros de cabalería
  • O árbitro atribuíulle a Mazinho unha falta que non cometeu

Palabras veciñas

atribución atribuíbel atribuíble atribuír atribular atributivo -va atributo
Conxugar
VERBO atribuír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribúo
atribúes
atribúe
atribuímos
atribuídes
atribúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuía
atribuías
atribuía
atribuïamos
atribuïades
atribuían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuín
atribuíches
atribuíu
atribuímos
atribuístes
atribuíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuíra
atribuíras
atribuíra
atribuiramos
atribuirades
atribuíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuirei
atribuirás
atribuirá
atribuiremos
atribuiredes
atribuirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuiría
atribuirías
atribuiría
atribuiriamos
atribuiriades
atribuirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribúa
atribúas
atribúa
atribuamos
atribuades
atribúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuíse
atribuíses
atribuíse
atribuisemos
atribuisedes
atribuísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuír
atribuíres
atribuír
atribuírmos
atribuírdes
atribuíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
atribúe
-
-
atribuíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles atribuír
atribuíres
atribuír
atribuírmos
atribuírdes
atribuíren
Xerundio atribuíndo
Participio atribuído
atribuída
atribuídos
atribuídas