ventá
lat v ventāna ‘lugar por onde pasa o vento’ lat ventu ‘vento’
-
-
s
Abertura feita nunha parede, ou noutra superficie, para dar paso á luz e ao aire.
-
s
Armazón de madeira ou doutro material con vidros que pecha esta abertura.
-
ventá corrediza
entá que permite que as follas se poidan mover de xeito horizontal seguindo unhas guías.
-
ventá de guillotina
entá que permite que as súas follas se poidan mover de xeito vertical seguindo unhas guías.
-
ventá dobre
entá que ten dúas follas fixadas con bisagras nun mesmo marco.
-
ventá pivotante
entá dunha folla que xira ao redor dun eixe horizontal ou vertical que está situado pola metade da súa altura ou anchura, respectivamente.
-
ventá veneciana
entá que ten o van dividido en tres luces, o central maior ca os laterais.
-
s
-
s
f
[FÍS ]
Abertura dun instrumento para deixar pasar unha radiación.
-
s
f
[ANAT ]
Orificio que presentan os órganos.
-
s
f
[INFORM ]
Área rectangular na pantalla gráfica dun monitor con finalidades diversas.