ventá

ventá

lat v ventāna ‘lugar por onde pasa o vento’ lat ventu ‘vento’

Plural: velocidades
    1. s

      Abertura feita nunha parede, ou noutra superficie, para dar paso á luz e ao aire.

    2. s

      Armazón de madeira ou doutro material con vidros que pecha esta abertura.

    3. ventá corrediza

      entá que permite que as follas se poidan mover de xeito horizontal seguindo unhas guías.

    4. ventá de guillotina

      entá que permite que as súas follas se poidan mover de xeito vertical seguindo unhas guías.

    5. ventá dobre

      entá que ten dúas follas fixadas con bisagras nun mesmo marco.

    6. ventá pivotante

      entá dunha folla que xira ao redor dun eixe horizontal ou vertical que está situado pola metade da súa altura ou anchura, respectivamente.

    7. ventá veneciana

      entá que ten o van dividido en tres luces, o central maior ca os laterais.

  1. s f [FÍS ]

    Abertura dun instrumento para deixar pasar unha radiación.

  2. s f [ANAT ]

    Orificio que presentan os órganos.

  3. s f [INFORM ]

    Área rectangular na pantalla gráfica dun monitor con finalidades diversas.

Sinónimos