transhumar

transhumar

trans- + lat humu ‘terra’

v i

Pasar os rabaños dunha terra a outra efectuando a transhumancia.

Ex: Os rabaños transhuman todos os anos polo medio de Madrid

Citas

  • Os rabaños transhuman todos os anos polo medio de Madrid
Conxugar
VERBO transhumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumo
transhumas
transhuma
transhumamos
transhumades
transhuman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumaba
transhumabas
transhumaba
transhumabamos
transhumabades
transhumaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumei
transhumaches
transhumou
transhumamos
transhumastes
transhumaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumara
transhumaras
transhumara
transhumaramos
transhumarades
transhumaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumarei
transhumarás
transhumará
transhumaremos
transhumaredes
transhumarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumaría
transhumarías
transhumaría
transhumariamos
transhumariades
transhumarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhume
transhumes
transhume
transhumemos
transhumedes
transhumen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumase
transhumases
transhumase
transhumasemos
transhumasedes
transhumasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumar
transhumares
transhumar
transhumarmos
transhumardes
transhumaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
transhuma
-
-
transhumade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
transhumar
transhumares
transhumar
transhumarmos
transhumardes
transhumaren
Xerundio transhumando
Participio transhumado
transhumada
transhumados
transhumadas