superpoñer

Escoitar
superpoñer

lat superponĕre

  1. v t

    Pór unha cousa sobre outra.
  2. v t

    Dar máis importancia a unha cousa ca a outra.

Sinónimos

sobrepoñer, superpor

Citas

  • Os debuxos superpoñíanse uns aos outros
  • Superpuxo o traballo á familia

Palabras veciñas

superplástico -ca superpoboación superpoboado -da superpoñer superpor superposición superposto -ta
Conxugar
VERBO superpoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpoño
superpós
superpón
superpoñemos
superpoñedes
superpoñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpoñía
superpoñías
superpoñía
superpoñiamos
superpoñiades
superpoñían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpuxen
superpuxeches
superpuxo
superpuxemos
superpuxestes
superpuxeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpuxera
superpuxeras
superpuxera
superpuxeramos
superpuxerades
superpuxeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpoñerei
superpoñerás
superpoñerá
superpoñeremos
superpoñeredes
superpoñerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpoñería
superpoñerías
superpoñería
superpoñeriamos
superpoñeriades
superpoñerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpoña
superpoñas
superpoña
superpoñamos
superpoñades
superpoñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpuxese
superpuxeses
superpuxese
superpuxesemos
superpuxesedes
superpuxesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpuxer
superpuxeres
superpuxer
superpuxermos
superpuxerdes
superpuxeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
superpón
-
-
superpoñede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles superpoñer
superpoñeres
superpoñer
superpoñermos
superpoñerdes
superpoñeren
Xerundio superpoñendo
Participio superposto
superposta
superpostos
superpostas