sobrepoñer

Escoitar
sobrepoñer

lat superponĕre

  1. v t

    Poñer unha cousa sobre outra.
  2. v t

    Considerar máis importante unha cousa sobre outra.
  3. v pron

    Superar as adversidades ou dominar os propios impulsos e sentimentos.

Citas

  • Aínda non se sobrepuxo da perda do seu pai

Palabras veciñas

sobrepé sobrepeliz sobrepena sobrepoñer sobreponte sobrepor sobreporta
Conxugar
VERBO sobrepoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepoño
sobrepós
sobrepón
sobrepoñemos
sobrepoñedes
sobrepoñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepoñía
sobrepoñías
sobrepoñía
sobrepoñiamos
sobrepoñiades
sobrepoñían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepuxen
sobrepuxeches
sobrepuxo
sobrepuxemos
sobrepuxestes
sobrepuxeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepuxera
sobrepuxeras
sobrepuxera
sobrepuxeramos
sobrepuxerades
sobrepuxeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepoñerei
sobrepoñerás
sobrepoñerá
sobrepoñeremos
sobrepoñeredes
sobrepoñerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepoñería
sobrepoñerías
sobrepoñería
sobrepoñeriamos
sobrepoñeriades
sobrepoñerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepoña
sobrepoñas
sobrepoña
sobrepoñamos
sobrepoñades
sobrepoñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepuxese
sobrepuxeses
sobrepuxese
sobrepuxesemos
sobrepuxesedes
sobrepuxesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepuxer
sobrepuxeres
sobrepuxer
sobrepuxermos
sobrepuxerdes
sobrepuxeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
sobrepón
-
-
sobrepoñede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles sobrepoñer
sobrepoñeres
sobrepoñer
sobrepoñermos
sobrepoñerdes
sobrepoñeren
Xerundio sobrepoñendo
Participio sobreposto
sobreposta
sobrepostos
sobrepostas