refuxiar

refuxiar

refuxio

  1. v t

    Dar refuxio a alguén. Tm fig.

  2. v pron

    Utilizar un lugar como refuxio.

  3. v pron

    Procurar amparo ou protección en algo ou en alguén. Tm fig.

Citas

  • Cando se perdeu, refuxiouse nunha cabana, Refuxiouse na súa familia para superar a crise
  • Refuxiaron os polisóns nas súas casas

Palabras veciñas

refutación refutar refuxiado -da refuxiar refuxio reg* rega
Conxugar
VERBO refuxiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxio
refuxias
refuxia
refuxiamos
refuxiades
refuxian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiaba
refuxiabas
refuxiaba
refuxiabamos
refuxiabades
refuxiaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiei
refuxiaches
refuxiou
refuxiamos
refuxiastes
refuxiaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiara
refuxiaras
refuxiara
refuxiaramos
refuxiarades
refuxiaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiarei
refuxiarás
refuxiará
refuxiaremos
refuxiaredes
refuxiarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiaría
refuxiarías
refuxiaría
refuxiariamos
refuxiariades
refuxiarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxie
refuxies
refuxie
refuxiemos
refuxiedes
refuxien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiase
refuxiases
refuxiase
refuxiasemos
refuxiasedes
refuxiasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiar
refuxiares
refuxiar
refuxiarmos
refuxiardes
refuxiaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
refuxia
-
-
refuxiade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
refuxiar
refuxiares
refuxiar
refuxiarmos
refuxiardes
refuxiaren
Xerundio refuxiando
Participio refuxiado
refuxiada
refuxiados
refuxiadas