polo
lat polu gr πόλος
-
s
m
-
Extremo do eixe de revolución dunha esfera ou de calquera superficie de revolución.
-
Orixe dun sistema de coordenadas polares.
-
-
-
s
Extremo oposto dunha célula, un órgano ou un organismo.
-
polo animal
Punto da superficie do cigoto máis próximo ao núcleo e que sinala un dos dous extremos de distribución gradual de substancias.
-
polo vexetativo
Extremo da superficie do cigoto máis afastado do núcleo e cargado de vitelina para a posterior nutrición do embrión.
-
s
-
-
s
Punto en que o eixe de rotación dun astro corta a superficie deste.
-
polo celeste
Punto en que o eixe de rotación da Terra corta a esfera celeste.
-
s
-
s
m
[ENX ]
Borne ou terminal dun xerador, máquina ou aparato eléctrico que, segundo a súa polaridade, pode ser positivo ou negativo.
-
-
s
Punto en que o eixe de rotación da Terra corta a superficie desta. OBS: Tamén se denomina polo terrestre.
-
polo magnético terrestre
Punto da esfera terrestre situado nas rexións polares ao que se dirixe de xeito natural unha agulla imantada, e onde se mantén vertical se é suspendida libremente.
-
s
-
[MAT ]
Punto x 0 en que unha función f(x) tende ao infinito.
-
s
m
[FÍS/IND ]
Punto de intersección do eixe instantáneo de rotación dun sólido co seu elipsoide de inercia.
-
polo de crecemento
[XEOG ]
Área xeográfica escollida para o asentamento industrial, que ten que reunir unha serie de condicións favorables para mellorar o desenvolvemento económico da zona.
-
polo de desenvolvemento
[ECON ]
Consideración prioritaria que se dá a certas zonas ou rexións para favorecer nelas o desenvolvemento e reducir as diferenzas entre as que teñen taxas de crecemento moi desiguais.
-
polo de iluminación
[ASTRON ]
Punto da esfera terrestre cunhas coordenadas xeográficas que teñen os mesmos valores que as coordenadas horarias dun astro.
-
polo magnético
[FÍS ]
Punto situado cara ao extremo dun imán, do que se pode supoñer que produce o campo magnético.