opositar

opositar

opositor

v i

Presentarse a unhas oposicións para acceder a un emprego ou cargo.

Ex: Meu irmán opositou o ano pasado para conseguir unha praza no concello.

Citas

  • Meu irmán opositou o ano pasado para conseguir unha praza no concello.
Conxugar
VERBO opositar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oposito
opositas
oposita
opositamos
opositades
opositan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositaba
opositabas
opositaba
opositabamos
opositabades
opositaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositei
opositaches
opositou
opositamos
opositastes
opositaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositara
opositaras
opositara
opositaramos
opositarades
opositaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositarei
opositarás
opositará
opositaremos
opositaredes
opositarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositaría
opositarías
opositaría
opositariamos
opositariades
opositarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
oposite
oposites
oposite
opositemos
opositedes
opositen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositase
opositases
opositase
opositasemos
opositasedes
opositasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositar
opositares
opositar
opositarmos
opositardes
opositaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
oposita
-
-
opositade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
opositar
opositares
opositar
opositarmos
opositardes
opositaren
Xerundio opositando
Participio opositado
opositada
opositados
opositadas