absolver

Escoitar
absolver

lat absolvĕre ab- + solvĕre ‘desatar, soltar, librar’

v t [DER/RELIX ]

Declarar unha absolución.

Ex: O xurado popular non absolveu o funcionario público do delito de prevaricación Ex: O crego absolveuno das súas culpas cando a confesou

Sinónimos

exculpar, redimir

Antónimos

condenar

Citas

  • O crego absolveuno das súas culpas cando a confesou
  • O xurado popular non absolveu o funcionario público do delito de prevaricación

Palabras veciñas

absoluto -ta absolutorio -ria absolvemento absolver absorbancia absorbedor -ra absorbefaciente
Conxugar
VERBO absolver
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvo
absolves
absolve
absolvemos
absolvedes
absolven
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvía
absolvías
absolvía
absolviamos
absolviades
absolvían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvín
absolviches
absolveu
absolvemos
absolvestes
absolveron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvera
absolveras
absolvera
absolveramos
absolverades
absolveran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolverei
absolverás
absolverá
absolveremos
absolveredes
absolverán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvería
absolverías
absolvería
absolveriamos
absolveriades
absolverían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolva
absolvas
absolva
absolvamos
absolvades
absolvan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolvese
absolveses
absolvese
absolvesemos
absolvesedes
absolvesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolver
absolveres
absolver
absolvermos
absolverdes
absolveren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
absolve
-
-
absolvede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles absolver
absolveres
absolver
absolvermos
absolverdes
absolveren
Xerundio absolvendo
Participio absolto/absolvido
absolta/absolvida
absoltos/absolvidos
absoltas/absolvidas