exculpar

Escoitar
exculpar

ex- + culpar

v t

Considerar ou declarar a alguén libre dunha culpa ou acusación.

Ex: Onte exculpárono das acusacións feitas contra el.

Citas

  • Onte exculpárono das acusacións feitas contra el.

Palabras veciñas

excubitorium* excud(it) exculpación exculpar excursión excursionismo excursionista
Conxugar
VERBO exculpar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpo
exculpas
exculpa
exculpamos
exculpades
exculpan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpaba
exculpabas
exculpaba
exculpabamos
exculpabades
exculpaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpei
exculpaches
exculpou
exculpamos
exculpastes
exculparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpara
exculparas
exculpara
exculparamos
exculparades
exculparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculparei
exculparás
exculpará
exculparemos
exculparedes
exculparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculparía
exculparías
exculparía
exculpariamos
exculpariades
exculparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpe
exculpes
exculpe
exculpemos
exculpedes
exculpen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpase
exculpases
exculpase
exculpasemos
exculpasedes
exculpasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpar
exculpares
exculpar
exculparmos
exculpardes
exculparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
exculpa
-
-
exculpade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles exculpar
exculpares
exculpar
exculparmos
exculpardes
exculparen
Xerundio exculpando
Participio exculpado
exculpada
exculpados
exculpadas