lugartenente

1. s

   Persoa que está directamente baixo as ordes do xefe e con autoridade para substituílo en situacións determinadas.

2. lugartenente real [HIST ]

   Persoa que substituía ao monarca durante a súa ausencia ou en casos de incapacidade, na Baixa Idade Media. 

Citas

• O xefe dos bandidos fuxiu, pero detiveron o seu lugartenente