lugartenente

lugartenente

lugar + tenente

Plural: lugartenentes
  1. s

    Persoa que está directamente baixo as ordes do xefe e con autoridade para substituílo en situacións determinadas.

  2. lugartenente real [HIST ]

    Persoa que substituía ao monarca durante a súa ausencia ou en casos de incapacidade, na Baixa Idade Media. 

Citas

  • O xefe dos bandidos fuxiu, pero detiveron o seu lugartenente

Palabras veciñas

luético -ca luganda lugar lugartenente lugdunense luge* lugones