insistir

Escoitar
insistir

lat insistĕre

  1. v i

    Repetir de forma persistente unha idea para asegurar a súa consecución.
  2. v i

    Perseverar nunha actitude con certa finalidade.

Confrontacións

persistir, teimar

Citas

  • Insistiu ata que lle fixeron caso
  • Insistiu nas cuestións fundamentais do seu discurso, ¡Insisto en revisar de novo o exame!

Palabras veciñas

insípido -da insistencia insistente insistir insociábel insociabilidade insociable
Conxugar
VERBO insistir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insisto
insistes
insiste
insistimos
insistides
insisten
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistía
insistías
insistía
insistiamos
insistiades
insistían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistín
insistiches
insistiu
insistimos
insististes
insistiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistira
insistiras
insistira
insistiramos
insistirades
insistiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistirei
insistirás
insistirá
insistiremos
insistiredes
insistirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistiría
insistirías
insistiría
insistiriamos
insistiriades
insistirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insista
insistas
insista
insistamos
insistades
insistan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistise
insistises
insistise
insistisemos
insistisedes
insistisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistir
insistires
insistir
insistirmos
insistirdes
insistiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
insiste
-
-
insistide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles insistir
insistires
insistir
insistirmos
insistirdes
insistiren
Xerundio insistindo
Participio insistido
insistida
insistidos
insistidas