informar

informar

lat informāre ‘dar forma’

  1. v t

    Dar a coñecer ou facer saber algunha cousa. Tm abs.

  2. v t [FILOS ]

    Dar forma á materia actuando como principio metafísico.

  3. v i

    Dar a coñecer un ditame ou un informe.

  4. v pron

    Saber ou ter noticia de algo.

Confrontacións

advertir, avisar, comunicar

Citas

  • Informounos dos seus futuros proxectos, Os estratos infórmannos da historia xeolóxica do terreo, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, O seu traballo é o de informar
  • Informouse dos prazos para presentar a solicitude
  • Os auditores deben informar sobre a viabilidade da operación financeira
Conxugar
VERBO informar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informo
informas
informa
informamos
informades
informan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informaba
informabas
informaba
informabamos
informabades
informaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informei
informaches
informou
informamos
informastes
informaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informara
informaras
informara
informaramos
informarades
informaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informarei
informarás
informará
informaremos
informaredes
informarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informaría
informarías
informaría
informariamos
informariades
informarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informe
informes
informe
informemos
informedes
informen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informase
informases
informase
informasemos
informasedes
informasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informar
informares
informar
informarmos
informardes
informaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
informa
-
-
informade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
informar
informares
informar
informarmos
informardes
informaren
Xerundio informando
Participio informado
informada
informados
informadas