incapacitar

Escoitar
incapacitar

incapaz

  1. v t

    Facer a alguén incapaz.
  2. v t [DER ]

    Declarar xudicialmente que unha persoa non pode gobernarse por ela mesma por causa de doenza ou deficiencia persistente de carácter físico ou psíquico e determinar a extensión e os límites da súa capacidade de obrar.

Sinónimos

inhabilitar

Antónimos

capacitar

Citas

  • A lesión incapacitouno para xogar ao balonmán

Palabras vecinas

incansable incapacidade incapacitado -da incapacitar incapaz incarcerar incardinación
Conjugar
VERBO incapacitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacito
incapacitas
incapacita
incapacitamos
incapacitades
incapacitan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitaba
incapacitabas
incapacitaba
incapacitabamos
incapacitabades
incapacitaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitei
incapacitaches
incapacitou
incapacitamos
incapacitastes
incapacitaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitara
incapacitaras
incapacitara
incapacitaramos
incapacitarades
incapacitaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitarei
incapacitarás
incapacitará
incapacitaremos
incapacitaredes
incapacitarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitaría
incapacitarías
incapacitaría
incapacitariamos
incapacitariades
incapacitarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacite
incapacites
incapacite
incapacitemos
incapacitedes
incapaciten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitase
incapacitases
incapacitase
incapacitasemos
incapacitasedes
incapacitasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitar
incapacitares
incapacitar
incapacitarmos
incapacitardes
incapacitaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
incapacita
-
-
incapacitade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles incapacitar
incapacitares
incapacitar
incapacitarmos
incapacitardes
incapacitaren
Xerundio incapacitando
Participio incapacitado
incapacitada
incapacitados
incapacitadas