expropiar

Escoitar
expropiar

ex- + propio

v t [DER ]

Desposuír a unha persoa da propiedade dun ben, xeralmente por razóns de utilidade pública, a cambio dunha indemnización.

Confrontacións

requisar

Palabras veciñas

expropiable expropiación expropiador -ra expropiar expugnábel expugnable expugnación
Conxugar
VERBO expropiar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropio
expropias
expropia
expropiamos
expropiades
expropian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiaba
expropiabas
expropiaba
expropiabamos
expropiabades
expropiaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiei
expropiaches
expropiou
expropiamos
expropiastes
expropiaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiara
expropiaras
expropiara
expropiaramos
expropiarades
expropiaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiarei
expropiarás
expropiará
expropiaremos
expropiaredes
expropiarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiaría
expropiarías
expropiaría
expropiariamos
expropiariades
expropiarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropie
expropies
expropie
expropiemos
expropiedes
expropien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiase
expropiases
expropiase
expropiasemos
expropiasedes
expropiasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiar
expropiares
expropiar
expropiarmos
expropiardes
expropiaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
expropia
-
-
expropiade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles expropiar
expropiares
expropiar
expropiarmos
expropiardes
expropiaren
Xerundio expropiando
Participio expropiado
expropiada
expropiados
expropiadas