encalmar

encalmar

en- + calmar

  1. v t

    Dar calor.

  2. v t

    Provocar unha insolación.

  3. v i

    Quedar tranquila ou sosegarse unha persoa.

  4. v i

    Cesar o mal tempo. Tm v pron.

  5. v pron

    Poñerse ao sol e sufrir unha insolación ou sufocarse.

Sinónimos

Citas

  • Cando encalmou a chuvia saímos pasear, O temporal encalmouse á tardiña
  • Estivo todo o día sen nada na cabeza e ao final encalmouse
  • Só despois de falar do asunto encalmou
  • Tanto sol todo o día acabou por encalmalo
  • Tiña frío pero o sol da mañá encalmouno un pouco
Conxugar
VERBO encalmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmo
encalmas
encalma
encalmamos
encalmades
encalman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmaba
encalmabas
encalmaba
encalmabamos
encalmabades
encalmaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmei
encalmaches
encalmou
encalmamos
encalmastes
encalmaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmara
encalmaras
encalmara
encalmaramos
encalmarades
encalmaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmarei
encalmarás
encalmará
encalmaremos
encalmaredes
encalmarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmaría
encalmarías
encalmaría
encalmariamos
encalmariades
encalmarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalme
encalmes
encalme
encalmemos
encalmedes
encalmen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmase
encalmases
encalmase
encalmasemos
encalmasedes
encalmasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmar
encalmares
encalmar
encalmarmos
encalmardes
encalmaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encalma
-
-
encalmade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encalmar
encalmares
encalmar
encalmarmos
encalmardes
encalmaren
Xerundio encalmando
Participio encalmado
encalmada
encalmados
encalmadas