empenar

empenar

lat pinu ‘dereito’

  1. v t

    Poñer curva unha cousa.

  2. v t [MAR ]

    Dobrar o velame dun barco sen o arriar, atándoo á cara e á pena do pau maior.

  3. v i

    Curvarse unha cousa por causas externas como a humidade, a calor ou o peso.

Sinónimos

Citas

  • Empenaron a táboa para facer a pandeireta
  • O andel empenou co peso dos libros
Conxugar
VERBO empenar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empeno
empenas
empena
empenamos
empenades
empenan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenaba
empenabas
empenaba
empenabamos
empenabades
empenaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenei
empenaches
empenou
empenamos
empenastes
empenaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenara
empenaras
empenara
empenaramos
empenarades
empenaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenarei
empenarás
empenará
empenaremos
empenaredes
empenarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenaría
empenarías
empenaría
empenariamos
empenariades
empenarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empene
empenes
empene
empenemos
empenedes
empenen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenase
empenases
empenase
empenasemos
empenasedes
empenasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenar
empenares
empenar
empenarmos
empenardes
empenaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
empena
-
-
empenade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empenar
empenares
empenar
empenarmos
empenardes
empenaren
Xerundio empenando
Participio empenado
empenada
empenados
empenadas