dotar

Escoitar
dotar

lat dotāre

  1. v t

    Dar un dote a alguén.
  2. v t

    Asignar rendas ou bens a algunha persoa, fundación ou institución.
  3. v t

    Fornecer algo do persoal ou material necesarios.
  4. v t

    Facer que algo ou alguén teña certos dons ou calidades.

Sinónimos

prover

Confrontacións

conceder

Citas

  • Dotaron a fundación con seis mil euros anuais
  • Dotaron a nova oficina con todo o necesario
  • Dotou a súa filla co mellor que tiña
  • O ceo dotouno das mellores virtudes, A situción xeográfica daquela cidade dótaa dun clima excelente

Palabras veciñas

dotado -da dotador -ra dotal dotar dote dourada douradiña
Conxugar
VERBO dotar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles doto
dotas
dota
dotamos
dotades
dotan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotaba
dotabas
dotaba
dotabamos
dotabades
dotaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotei
dotaches
dotou
dotamos
dotastes
dotaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotara
dotaras
dotara
dotaramos
dotarades
dotaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotarei
dotarás
dotará
dotaremos
dotaredes
dotarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotaría
dotarías
dotaría
dotariamos
dotariades
dotarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dote
dotes
dote
dotemos
dotedes
doten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotase
dotases
dotase
dotasemos
dotasedes
dotasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotar
dotares
dotar
dotarmos
dotardes
dotaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
dota
-
-
dotade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dotar
dotares
dotar
dotarmos
dotardes
dotaren
Xerundio dotando
Participio dotado
dotada
dotados
dotadas