diagonal
diagonal
lat diagonāle
-
adx
Que atravesa calquera cousa oblicuamente desde un extremo ata o outro.
-
adx
Aplícase a unha superficie que pasa por dúas arestas non adxacentes dun poliedro.
-
-
s
Segmento dunha recta que une dous vértices dun polígono ou dun poliedro que non pertencen ao mesmo lado ou á mesma cara, respectivamente.
-
s
Recta que corta outras paralelas pero non perpendicularmente a elas.
-
s
diagonal principal dunha matriz
[TRANSP ]
Conxunto de elementos a ii dunha matriz cadrada A, que se caracterizan polo feito de ter un índice de fila igual ao de columna. 4
-
s
-
cordas en diagonal
[MÚS ]
Nervio que a cruza diagonalmente e que pasa pola clave, nunha bóveda de cruzaría.
-
Disposición das cordas do piano en dous planos case paralelos, de xeito que as graves pasan en diagonal sobre as medias.
Citas
- Este é o plano diagonal do vértice do cubo
- Fixo un camiño diagonal desde a horta ata a casa
- Ildefonso Cerdá deseñou a diagonal de Barcelona como vía de comunicación principal da cidade
Frases feitas
-
En diagonal loc adv En direcci