diagonal

diagonal

lat diagonāle

Plural: diagonais
  1. adx

    Que atravesa calquera cousa oblicuamente desde un extremo ata o outro.

  2. adx

    Aplícase a unha superficie que pasa por dúas arestas non adxacentes dun poliedro.

    1. s

      Segmento dunha recta que une dous vértices dun polígono ou dun poliedro que non pertencen ao mesmo lado ou á mesma cara, respectivamente.

    2. s

      Recta que corta outras paralelas pero non perpendicularmente a elas.

    3. s diagonal principal dunha matriz [TRANSP ]

      Conxunto de elementos a ii dunha matriz cadrada A, que se caracterizan polo feito de ter un índice de fila igual ao de columna. 4

  3. cordas en diagonal [MÚS ]

    Nervio que a cruza diagonalmente e que pasa pola clave, nunha bóveda de cruzaría.

  4. Disposición das cordas do piano en dous planos case paralelos, de xeito que as graves pasan en diagonal sobre as medias.

Citas

  • Este é o plano diagonal do vértice do cubo
  • Fixo un camiño diagonal desde a horta ata a casa
  • Ildefonso Cerdá deseñou a diagonal de Barcelona como vía de comunicación principal da cidade

Frases feitas

  • En diagonal loc adv En direcci