dexenerar

Escoitar
dexenerar

lat degenerāre

  1. v i

    Perder algo ou alguén as características primitivas do grupo ou especie á que pertence.
  2. v i

    Converterse algo nunha cousa peor.
  3. v i [BIOL ]

    Deteriorarse, estrutural ou funcionalmente, unha célula, tecido ou órgano.

Confrontacións

corromper, depravar, estragar

Citas

  • A nosa conversa dexenerou nunha liorta
  • Eran uns bos fillos ata que os dexenerou a droga
  • Eses panfletos dexeneran a mente dos nenos

Palabras veciñas

dexemar dexeneración dexenerado -da dexenerar dexenerativo -va dexergar dexio-
Conxugar
VERBO dexenerar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenero
dexeneras
dexenera
dexeneramos
dexenerades
dexeneran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexeneraba
dexenerabas
dexeneraba
dexenerabamos
dexenerabades
dexeneraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenerei
dexeneraches
dexenerou
dexeneramos
dexenerastes
dexeneraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenerara
dexeneraras
dexenerara
dexeneraramos
dexenerarades
dexeneraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenerarei
dexenerarás
dexenerará
dexeneraremos
dexeneraredes
dexenerarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexeneraría
dexenerarías
dexeneraría
dexenerariamos
dexenerariades
dexenerarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenere
dexeneres
dexenere
dexeneremos
dexeneredes
dexeneren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenerase
dexenerases
dexenerase
dexenerasemos
dexenerasedes
dexenerasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenerar
dexenerares
dexenerar
dexenerarmos
dexenerardes
dexeneraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
dexenera
-
-
dexenerade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dexenerar
dexenerares
dexenerar
dexenerarmos
dexenerardes
dexeneraren
Xerundio dexenerando
Participio dexenerado
dexenerada
dexenerados
dexeneradas