desenratar

desenratar

des- + enratar

v t

Quitar a traba ou corda a un animal.

Ex: Desenratou os cabalos para levalos á corte.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Desenratou os cabalos para levalos á corte.
Conxugar
VERBO desenratar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenrato
desenratas
desenrata
desenratamos
desenratades
desenratan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenrataba
desenratabas
desenrataba
desenratabamos
desenratabades
desenrataban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenratei
desenrataches
desenratou
desenratamos
desenratastes
desenrataron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenratara
desenrataras
desenratara
desenrataramos
desenratarades
desenrataran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenratarei
desenratarás
desenratará
desenrataremos
desenrataredes
desenratarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenrataría
desenratarías
desenrataría
desenratariamos
desenratariades
desenratarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenrate
desenrates
desenrate
desenratemos
desenratedes
desenraten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenratase
desenratases
desenratase
desenratasemos
desenratasedes
desenratasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenratar
desenratares
desenratar
desenratarmos
desenratardes
desenrataren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desenrata
-
-
desenratade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desenratar
desenratares
desenratar
desenratarmos
desenratardes
desenrataren
Xerundio desenratando
Participio desenratado
desenratada
desenratados
desenratadas