desaquendar

desaquendar

des- + aquendar

v t

Desfacer as quendas que se estableceran para realizar algún traballo.

Ex: Desaquendaron os traballos de rega porque faltaban algúns veciños.

Antónimos

Citas

  • Desaquendaron os traballos de rega porque faltaban algúns veciños.
Conxugar
VERBO desaquendar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendo
desaquendas
desaquenda
desaquendamos
desaquendades
desaquendan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendaba
desaquendabas
desaquendaba
desaquendabamos
desaquendabades
desaquendaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendei
desaquendaches
desaquendou
desaquendamos
desaquendastes
desaquendaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendara
desaquendaras
desaquendara
desaquendaramos
desaquendarades
desaquendaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendarei
desaquendarás
desaquendará
desaquendaremos
desaquendaredes
desaquendarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendaría
desaquendarías
desaquendaría
desaquendariamos
desaquendariades
desaquendarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquende
desaquendes
desaquende
desaquendemos
desaquendedes
desaquenden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendase
desaquendases
desaquendase
desaquendasemos
desaquendasedes
desaquendasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendar
desaquendares
desaquendar
desaquendarmos
desaquendardes
desaquendaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desaquenda
-
-
desaquendade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desaquendar
desaquendares
desaquendar
desaquendarmos
desaquendardes
desaquendaren
Xerundio desaquendando
Participio desaquendado
desaquendada
desaquendados
desaquendadas