deducir

deducir

lat deducĕre

  1. v t
    1. Tirar dunha proposición as consecuencias que contén implicitamente.

    2. Formar unha idea como consecuencia dun razoamento.

    3. [FILOS ]

      Conseguir, por medio dunha aplicación xeral, unha idea particular.

  2. v t

    Tirar unha parte dalgunha cantidade.

  3. v t
    1. Alegar ou presentar ás partes as súas defensas ou dereitos.

    2. Rebaixar, nunha sucesión, a parte que por precepto legal ou por disposición testamentaria pertence a outra persoa.

Sinónimos

Citas

  • Deduciu da súa proposta que non ía ser doado atacalo por esa banda
  • Dos gastos xerais deduciremos o pagamento dos empregados fixos
  • Logo da súa exposición deduciu que traballara pouco
Conxugar
VERBO deducir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deduzo
deduces
deduce
deducimos
deducides
deducen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducía
deducías
deducía
deduciamos
deduciades
deducían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducín
deduciches
deduciu
deducimos
deducistes
deduciron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducira
deduciras
deducira
deduciramos
deducirades
deduciran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducirei
deducirás
deducirá
deduciremos
deduciredes
deducirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deduciría
deducirías
deduciría
deduciriamos
deduciriades
deducirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deduza
deduzas
deduza
deduzamos
deduzades
deduzan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducise
deducises
deducise
deducisemos
deducisedes
deducisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducir
deducires
deducir
deducirmos
deducirdes
deduciren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
deduce
-
-
deducide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deducir
deducires
deducir
deducirmos
deducirdes
deduciren
Xerundio deducindo
Participio deducido
deducida
deducidos
deducidas