consumar

consumar

lat consummāre

  1. v t
    1. Efectuar algunha cousa por completo ou levar ata o final algo que xa se planificara.

    2. Ter lugar a primeira unión carnal realizada polos cónxuxes no matrimonio.

  2. v t [DER ]

    Dar cumprimento a un contrato ou a un acto xurídico xa perfeccionado.

Sinónimos

Citas

  • Consumaron o acordo sen necesidade de xuízo, A sentencia aínda non se consumou porque o xuíz solicitou un indulto
  • Consumou os seus plans e conseguiu o que quería
  • Divorciáronse sen consumar o matrimonio
  • Durante o xuízo non se probou que o acusado consumase o crime
Conxugar
VERBO consumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumo
consumas
consuma
consumamos
consumades
consuman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumaba
consumabas
consumaba
consumabamos
consumabades
consumaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumei
consumaches
consumou
consumamos
consumastes
consumaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumara
consumaras
consumara
consumaramos
consumarades
consumaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumarei
consumarás
consumará
consumaremos
consumaredes
consumarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumaría
consumarías
consumaría
consumariamos
consumariades
consumarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consume
consumes
consume
consumemos
consumedes
consumen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumase
consumases
consumase
consumasemos
consumasedes
consumasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumar
consumares
consumar
consumarmos
consumardes
consumaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
consuma
-
-
consumade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consumar
consumares
consumar
consumarmos
consumardes
consumaren
Xerundio consumando
Participio consumado
consumada
consumados
consumadas