conmocionar

conmocionar

conmoción

v t

Causar conmoción.

Ex: O choque que sufriron os dous xogadores conmocionou a perna dun deles e o xeonllo do outro, O peche da fábrica conmocionouno.

Citas

  • O choque que sufriron os dous xogadores conmocionou a perna dun deles e o xeonllo do outro, O peche da fábrica conmocionouno.
Conxugar
VERBO conmocionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmociono
conmocionas
conmociona
conmocionamos
conmocionades
conmocionan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionaba
conmocionabas
conmocionaba
conmocionabamos
conmocionabades
conmocionaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionei
conmocionaches
conmocionou
conmocionamos
conmocionastes
conmocionaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionara
conmocionaras
conmocionara
conmocionaramos
conmocionarades
conmocionaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionarei
conmocionarás
conmocionará
conmocionaremos
conmocionaredes
conmocionarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionaría
conmocionarías
conmocionaría
conmocionariamos
conmocionariades
conmocionarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocione
conmociones
conmocione
conmocionemos
conmocionedes
conmocionen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionase
conmocionases
conmocionase
conmocionasemos
conmocionasedes
conmocionasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionar
conmocionares
conmocionar
conmocionarmos
conmocionardes
conmocionaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
conmociona
-
-
conmocionade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conmocionar
conmocionares
conmocionar
conmocionarmos
conmocionardes
conmocionaren
Xerundio conmocionando
Participio conmocionado
conmocionada
conmocionados
conmocionadas