conato
conato
lat cōnātu ‘esforzo, intento’
-
s
m
Inicio dunha acción que non se completa na súa totalidade.
-
s
m
[LING ]
Termo que se aplica ao presente e ao copretérito para indicar que expresan o comezo dunha acción ou que esta se intenta e non se realiza.
-
s
m
[DER ]
Intento non consumado de efectuar un acto con contido delituoso.
Citas
- A vila alarmouse polo conato de inundación
- Denunciárono por un conato de agresión