colixir

Escoitar
colixir

lat colligĕre ‘recoller, reunir’

  1. v t

    Reunir cousas que estaban soltas e espalladas.
  2. v t

    Deducir algunha cousa partindo doutra.

Sinónimos

argüír, deducir, inferir, supor

Confrontacións

xuntar

Citas

  • A lectura está orientada a colixir as ideas do texto, OBS: Emprégase adoito coas preposicións de e por (A fórmula colíxese pola demostración)
  • Do que me contou colixín que estaba doída contigo, OBS: Emprégase adoito coas preposicións de e por (O seu comportamento colíxese pola analoxía co dos seus semellantes)
  • Ten unha gran colección de moedas que colixiu durante toda a súa vida

Palabras veciñas

colistina colite colitigante colixir colla colla collatio codicum*
Conxugar
VERBO colixir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixo
colixes
colixe
coliximos
colixides
colixen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixía
colixías
colixía
colixiamos
colixiades
colixían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixín
colixiches
colixiu
coliximos
colixistes
colixiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixira
colixiras
colixira
colixiramos
colixirades
colixiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixirei
colixirás
colixirá
colixiremos
colixiredes
colixirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixiría
colixirías
colixiría
colixiriamos
colixiriades
colixirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixa
colixas
colixa
colixamos
colixades
colixan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixise
colixises
colixise
colixisemos
colixisedes
colixisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixir
colixires
colixir
colixirmos
colixirdes
colixiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
colixe
-
-
colixide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colixir
colixires
colixir
colixirmos
colixirdes
colixiren
Xerundio colixindo
Participio colixido
colixida
colixidos
colixidas